top of page
  • Writer's pictureਮੰਗਲਾਚਰਨ

Bachittar Singh's Request

ਕਰੀ ਬਚਿੱਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਪੁਨ ਬਿਨਤੀ ਹਾਰਿ ਜੀਤ ਨਹਿ ਜਾਨੋਂ । ਜਿਤ ਪ੍ਰੇਰਹੁ ਤਿਤ ਗਮਨਹੁ ਸਨਮੁਖ ਬੁਧਿ ਅਰੁ ਬਲ ਸਭਿ ਠਾਨੋ ।੨੦।

Then Bachittar Singh made a request [to the Guru], "I do not know if I will have Victory or Defeat, wherever you lead me I will go and fight straight on [with the enemy], whatever skill and strength I have is through you!

ਮੋਹਿ ਮਰਨ ਕੀ ਚਿੰਤ ਨ ਕੋਈ ਤੁਮਹਿ ਦਾਸ ਕੀ ਲਾਜਾ । ਖੋਰ ਹੀਨ ਮਿਸ ਮੇਰੋ ਇਕ ਹੈ ਆਪ ਕਰਹੁ ਨਿਜ ਕਾਜਾ ।੨੧।

I do not have any fear of death, You are the keeper of honour for your servants. Me standing to fight is just a play that you yourself have created

ਦਾਸ ਉਚਿਤ ਆਇਸੁ ਕੋ ਮੰਨਨਿ ਤੁਮ ਪੂਰਨ ਨਿਰਬਾਹੋ । ਜਗ ਮਹਿ ਸੁਜਸੁ ਪ੍ਰਲੋਕ ਮਹਾਂ ਸੁਖ ਮਨ ਜਾਨ੍ਯੋਂ ਇਸ ਮਾਂਹੋ ।੨੨।

It suits a servant of a Guru to accept their will, you will fully take care of your servants. [In doing this] I have understood within my mind that one attains great praise in this world and great pleasure in the next!

ਜਿਮ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭੀਮ ਕੋ ਬਲ ਦੇ ਜਰਾਸੰਧ ਮਰਿਵਾਯੋ । ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਓਜ ਦੇ ਬਾਲੀ ਕੋ ਹਤਵਾਯੋ ।੨੩।

Just like how Krishna gave strength to Bheem to kill Jarasandh and how Ram Chandra gave support to Sugreev to destroy Baali

ਤਥਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਮੁਝ ਤੇ ਕਾਰਜ ਆਪ ਬਨਾਵਨ ਚਾਹੋ । ਦੀਜਹਿ ਮਾਦਕ ਰਹੁ ਮਤ ਮੁਹਿ ਮਤ ਆਪ ਦੁਰਦ ਕੋ ਗਾਹੋ ।੨੪।

In the same way give your Grace upon me to complete this task that You Yourself have orchestrated. Bless upon me an intoxicant so that my mind remains high so I may destroy the war elephant."

ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਲਗੀਧਰ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਨਿਜ ਅਫੀਮ ਮੰਗਵਾਈ । ਡੱਬਾ ਚਾਮੀਕਰ ਕੋ ਸੁੰਦਰ ਜਟੇ ਰਤਨ ਸਮੁਦਾਈ ।੨੫।

Listening to the request of Bachittar Singh [for a drug], The Plume-wearing Guru became thrilled and requested His Opium, which was in a gold container thoroughly adorned with jewels

ਮਾਸੇ ਪੰਚ ਭਖਤਿ ਸੋ ਪੂਰਬ ਤਿਸ ਤੇ ਦਈ ਸਵਾਈ । ਦੂਰ ਵਲਾਇਤ ਤੇ ਜੋ ਆਵਤਿ ਅਤਿ ਮਾਦਕ ਬਡਿਆਈ ।੨੬।

While previously distributing five-grams of opium [to Bachitar Singh], today he gave more, approximately 6.25 grams. This opium was extremely praiseworthy, it came from far off foreign lands

ਨਿਜ ਕਰ ਤੇ ਕਲਗੀਧਰ ਦੀਨੀ ਜੁਗ ਹਾਥਨਿ ਪਰ ਲੀਨੀ । ਸਿਮਰਿ ਨਾਮ ਗੁਰੁ ਕੋ ਤਬਿ ਖਾਈ ਬਡਿ ਕੀਮਤਿ ਕੀ ਚੀਨੀ ।੨੭।

With his very hands The Plume-wearing Guru distributed the opium to Bachittar Singh who held both hands out to receive it. Bachitar Singh recited the Guru's Name and then consumed the opium, which was worth a great amount due to its quality

ਪੁਨ ਬਿਜੀਆਂ ਘੁਟਵਾਇ ਮੰਗਾਈ ਸਿੰਘਨ ਪਾਨ ਕਰਾਈ । ਪੀਵਤਿ ਚਢ੍ਯੋ ਬਿਸਾਲ ਅਮਲ ਤਬਿ ਲਾਲੀ ਲੋਚਨ ਛਾਈ ।੨੮।

Then cannabis was sent for, upon grinding it all the Singhs consumed it. Drinking it a great intoxication arose within the Singhs who's eyes glazed over in red

ਭੌਹੈਂ ਚਢੀ ਕਮਾਨ ਮਨਿੰਦੈ ਮੂਛਨ ਪਰ ਕਰ ਫੇਰਾ । ਖੜਗ ਸਿਪਰ ਤੇ ਕਮਰ ਕਸੀ ਦਿਢ ਬਰਛਾ ਕਰ ਮਹਿ ਫੇਰਾ ।੨੯।

Bachittar Singh's eye-brows were raised, as if a strung bow. With his hands he curled his mustache upwards. On his body he strapped, with a waist-stash [kamarkasa], a sword and a shield and in his hand he twirled the spear [given to him by Guru Gobind Singh]

ਬਖਸ਼੍ਯੋ ਬਲ ਬਿਸਾਲ ਕਲਗੀਧਰ ਵਧ ਗ੍ਯੋ ਮਨ ਉਤਸਾਹੂ । ਕੁੰਚਰ ਕੋ ਪਪੀਲਕਾ ਜਾਨਤਿ ਹਤੌਂ ਤੁਰਤ ਰਣ ਮਾਂਹੂ ।੩੦।

The Plume-wearing Guru blessed such great strength to Bachittar Singh that great excitement arose within his mind. He now saw the war-elephant as just an ant and said, "I will at once kill that elephant in battle!"

Gurpratap Suraj Prakash Granth (1843), author: the Great Poet Santokh Singh

Rut 4, Chapter 25

277 views0 comments

Recent Posts

See All
bottom of page